A brief analysis of the Jesus Prayer

  Elder Aimilianos of Simonopetras

A brief analysis of the Jesus Prayer, by Elder Aimilianos of Simonopetra

The prayer of Mount Athos, who does not recognize it? It is comprised of one small phrase, of measured words.

"Lord Jesus Christ, have mercy on me, a sinner."

With the loud cry "Lord", we glorify God, His glorious majesty, the King of Israel, the Creator of visible and invisible creation, Whom Seraphim and Cherubim tremble before.

With the sweet invocation and summons "Jesus", we witness that Christ is present, our Savior, and we gratefully thank Him, because He has prepared for us life eternal.

With the third word "Christ", we theologically confess that Christ is the Son of God and God. No man saved us, nor angel, but Jesus Christ, the true God.

There follows the intimate petition "have mercy", and we venerate and entreat that God would be propitious, fulfilling our salvation's demands, the desires and needs of our hearts.

That "on me", what range it has! It is not only myself, it is everyone admitted to citizenship in the state of Christ, in the holy Church; it is all those who are members of the body of the Bridegroom.

And finally, so that our prayer be full of life, we close with the word "a sinner", confessing - since we are all sinners - as all the Saints confess and became through this sound sons of light and of the day.

Through this we understand, that this prayer involves:

Glorification

Thanksgiving

Theology

Supplication

and Confession.

 Translated by John Sanidopoulos)

Πῶς πρέπει νὰ φυλᾶμε τὸ νοῦ μας ἀπὸ τὴν πολυπραγμοσύνη καὶ τὴν περιέργεια

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ "ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ"

Καθὼς εἶναι ἀνάγκη νὰ φυλᾶμε τὸ νοῦ μας ἀπὸ τὴν ἀγνωσία, ὅπως εἴπαμε πρίν, ἔτσι παρομοίως εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸν φυλᾶμε ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν πολυπραγμοσύνη, τὴν ἀντίθετή της ἀγνωσίας.
 Γιατὶ, ἀφοῦ τὸν γεμίσουμε ἀπὸ πολλοὺς λογισμοὺς μάταιους καὶ ἄτακτους καὶ βλαπτικούς, τὸν κάνουμε ἀδύνατο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβη ἐκεῖνο ποὺ ταιριάζει στὴν ἀληθινὴ ἀπονέκρωσί μας καὶ τελειότητα. Γι᾿ αὐτό, πρέπει νὰ εἶσαι σὰν πεθαμένος ἐντελῶς, σὲ κάθε ἔρευνα τῶν ἐπιγείων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα, ἂν καὶ μπορεῖ νὰ
ἐπιτρέπωνται, δὲν εἶναι ὅμως καὶ ἀναγκαία. 
Καὶ μαζεύοντας πάντα τὸ νοῦ σου, ὅσο μπορεῖς μέσα στὸν ἑαυτό σου, κάνε τὸν ἀμαθῆ ἀπὸ τὰ πράγματα ὅλου τοῦ κόσμου τὰ πράγματα.Τὰ μηνύματα, οἱ καινούργιες εἰδήσεις καὶ ὅλες οἱ μεταβολὲς καὶ οἱ ἀλλοιώσεις, μικρὲς καὶ μεγάλες του κόσμου καὶ τῶν βασιλείων, ἂς εἶναι γιὰ σένα τέτοιου εἴδους, σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν καθόλου. 

Ἀλλὰ καὶ ἂν σοῦ προσφέρωνται ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἐναντιώσου σὲ αὐτά, ἀπομάκρυνέ τα ἀπὸ τὴν καρδιὰ καὶ τὴ φαντασία σου.
 Ἂς εἶσαι δὲ προσεκτικὸς ἐραστὴς στὸ νὰ καταλάβης τὰ πνευματικὰ καὶ τὰ οὐράνια, μὴ θέλοντας νὰ γνωρίζῃς ἄλλο μάθημα στὸν κόσμο, παρὰ τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ τὴ ζωή του καὶ τὸν θάνατο καὶ τὸ τί ζητάει αὐτὸς ἀπὸ σένα· καὶ βέβαια θὰ εὐχαριστήσῃς πολὺ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἔχει γιὰ ἐκλεκτοὺς
καὶ ἀγαπημένους του ἐκείνους ποὺ τὸν ἀγαποῦν καὶ φροντίζουν νὰ κάνουν τὸ θέλημά του.

Ἐπειδή, κάθε ἄλλο ζήτημα καὶ ἔρευνα, εἶναι ἐγωισμὸς καὶ ὑπερηφάνεια, δεσμὰ καὶ παγίδες τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος σὰν πανοῦργος, βλέποντας ὅτι ἡ θέλησις ἐκείνων ποὺ προσέχουν στὴν πνευματικὴ ζωὴ εἶναι δυνατὴ καὶ ἰσχυρή, γυρεύει νὰ νικήσῃ τὸ νοῦ τους μὲ τέτοιες περιέργειες, γιὰ νὰ κυριεύσῃ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο. Ὁπότε, συνηθίζει πολλὲς φορὲς νὰ τοὺς δίνη σκέψεις δῆθεν ὑψηλές, λεπτὲς καὶ περίεργες καὶ μάλιστα στοὺς εὔστροφους στὸ νοῦ καὶ σὲ ἐκείνους ποὺ εἶναι εὔκολοι νὰ
ὑψηλοφρονήσουν.

Γιατὶ αὐτοὶ αἰχμαλωτισμένοι ἀπὸ τὴν ἡδονὴ καὶ τὴ συνομιλία ἐκείνων τῶν ὑψηλῶν σκέψεων, στὶς ὁποῖες νομίζουν ψεύτικα ὅτι ἀπολαμβάνουν τὸν Θεό, ξεχνοῦν νὰ καθαρίσουν τὴν καρδιά τους καὶ νὰ προσέχουν στὴν ταπεινὴ γνῶσι τοῦ ἑαυτοῦ τους καὶ στὴν ἀληθινὴ ἀπονέκρωσι· καὶ ἔτσι ἀφοῦ δεθοῦν μὲ τὸ δεσμὸ τῆς
ὑπερηφάνειας, γίνονται εἴδωλο τοῦ ἴδιου τοῦ νοῦ τους· καὶ στὴ συνέχεια, λίγο λίγο, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουν, φθάνουν νὰ λογαριάσουν, ὅτι δὲν ἔχουν ἀνάγκη πλέον ἀπὸ τὴν συμβουλὴ καὶ τὴ νουθεσία τῶν ἄλλων, ἐπειδὴ συνήθισαν νὰ προστρέχουν σὲ κάθε τους ἀνάγκη στὸ εἴδωλο τῆς δικῆς τους κρίσεως· πρᾶγμα, ποὺ εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο καὶ δύσκολο νὰ ἰατρευθῇ· διότι ἡ ὑπερηφάνεια τοῦ νοῦ εἶναι πλέον περισσότερο ἐπικίνδυνη ἀπὸ ἐκείνη τῆς θελήσεως.

Ἐπειδή, ἡ μὲν ὑπερηφάνεια τῆς θελήσεως, ὄντας φανερὴ στὸ νοῦ, εὔκολα θὰ μπορῇ καμιὰ φορὰ νὰ ἰατρευθῇ, ὑποτασσόμενη σ᾿ ἐκεῖνο ποὺ πρέπει. Ὁ νοῦς ὅμως ὅταν ἔχῃ σταθερὴ γνώμη ὅτι ἡ κρίσις του εἶναι καλύτερη ἀπὸ τῶν ἄλλων, ἀπὸ ποιόν θὰ μπορῇ νὰ ἰατρευθῇ καὶ πῶς νὰ ὑποταχθῆ στὴν κρίσι τῶν ἄλλων, ἐκεῖνος ποὺ δὲν τὴν ἔχει τόσον καλὴ σὰν τὴν δική του; Ἂν ὁ ὀφθαλμὸς τῆς ψυχῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ νοῦς, μὲ τὸν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γνωρίσῃ καὶ νὰ καθαρίσῃ τὴν ὑπερηφάνεια τῆς θελήσεως, εἶναι
ὁ ἴδιος ἀσθενής, τυφλὸς καὶ γεμάτος ἀπὸ ὑπερηφάνεια, ποιός ἔπειτα μπορεῖ νὰ τὸν γιατρέψει; καὶ ἂν τὸ φῶς εἶναι σκοτάδι καὶ ὁ κανόνας εἶναι λάθος, πῶς θέλει νὰ φωτίσῃ ἢ νὰ διορθώσῃ τὰ ἄλλα; 

Γι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀντισταθῇς τὸ γρηγορώτερο σὲ αὐτὴ τὴν ἐπικίνδυνη ὑπερηφάνεια τοῦ μυαλοῦ, προτοῦ νὰ διαπεράση μέσα στὸ νοῦ τῶν κοκκάλων σου καὶ ἀντιστεκόμενος, βάλε χαλινάρι στὴν ὀξύτητα τοῦ νοῦ σου καὶ ὑπόβαλε τὴ δική σου γνώμη στὴ γνώμη τῶν ἄλλων καὶ γίνε ἀνόητος γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ
εἶσαι σοφώτερος ἀπὸ τὸν Σολομώντα· 
«Ὅποιος νομίζει ὅτι εἶναι σοφὸς μὲ τὰ μέτρα αὐτοῦ ἐδῶ τοῦ αἰῶνα, ἂς γίνῃ μωρός, γιὰ νὰ γίνῃ πραγματικὰ σοφός» (Α´ Κορινθ. 3,10).
http://tokandylaki.blogspot.ca/2012/09/blog-post_9.html 

Elder Paisios on Repentance,The Never-Ending Handycraft

-Geronda,what is joyful grief,joy-creating sorrow?

-It is the joy that comes from sorrow over a mistake
we have made.Joyful grief contains both joy and pain
and this is why it is called joyful grief.Man is saddened
out of philotimo at having grieved the Lord,but he is also
 joyful because he feels divine consolation.The sinner,
when he repents sincerely,is forgiven by God;he feels
divine consolation and may even attain fervent spiritual
joy,spiritual exultation.

-Geronda,can a man who struggles spiritually repent
throughout his life?

-Yes,If he struggles appropriately,doesn't notice his
progress but only his mistakes,and lives in a constant
state of repentance.He doesn't know that at first he was
struggling with one demon,and later he was struggling
with a whole regiment.You see,the more effort one ap-
plies to uproot a passion and acquiring a virtue,the
more enemies gather to tug at the roots from below.
That's why,even though he may not see any progress,
he nonetheless advances in a positive way.And it is pos-
sible to live in this state until the time of death,not seeing
any progress and imagining that there is no advancement,
seeing only that he continues to make mistakes;but in
reality,there is indeed progress,because the struggle is
constantly intensified,and one struggles with an ever-
increasing number of demons.
Repentance for one who is struggling is a never-
ending handicraft.We mourn for the dead,we bury them
and often forget them...But we will mourn over our sins
constantly,until we die;and this,of course,is done with
discernment and with hope in Christ.Who was crucified
to resurrect us spiritually.
Taken from ,Elder Paisios of Mount Athos,
Spiritual Counsels Vol 3"Spiritual Struggle"
http://tokandylaki.blogspot.ca/2012/09/elder-paisios-on-repentancethe-never.html 

''Τί χαρά ένιωσα!''

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ. -ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011-

 

 Διήγηση Γέροντος;<<Ήμουν Δασονόμος καί είχα
   καιρό νά κοινωνήσω.Τότε κοινωνούσαμε κάθε
   είκοσι μέρες.Πέρασε λοιπόν καιρός καί έπεθύ-
μησα νά κοινωνήσω.Έτοιμάστηκα,νήστεψα τρείς
μέρες καί κατέβηκα μέ τά πόδια στό Μοναστήρι βα-
δίζοντας δυόμισι ώρες.Πήγα νά πάρω εύλογία άπό
τόν Ήγούμενο.Έκείνος λίγο θυμωμένα μού είπε,
"δέν έχει εύλογία".Εγώ είπα΄"νάναι εύλογημένο"
καί έφυγα.Μέσα μου όμως στενοχωρήθηκα.Είπα;
¨΄Τόσο κόπο έκανα νά έρθω,νήστεψα,τόσον καιρό
έχω νά κοινωνήσω ,γιατί νά μή μέ άφήνη;" ¨Οχι
πώς κατηγόρησα τόν Γέροντα.Μέσα μου είπα ότι
αύτός καλά κάνει τήν δουλειά του,άλλά άναρωτιό-
μουν σέ τί έφταιξα,ώστε νά έπιτρέψη ό καλός Θεός
τέτοια δοκιμασία.Μέ στοίχισε.Σκεφτόμουν πού έφ-
ταιξα, τί έκανα.Δέν μπορούσα νά βρώ,ίσως κάτι
ήταν καί δέν τό έβλεπα.Έκεί πού συλλογιόμουνα
αύτά μέ πιάνουν τά δάκρυα καί έκλαψα λίγο.
Λέγω ¨δέν πειράζει,γιά καλό μου θάναι¨.

>>¨Οταν προχώρησε ή άκολουθία καί φτάσαμε
στήν Λειτουργία,πρίν άπό τό "Μετά φόβου",έρχε-
ται ό Ήγούμενος καί μού λέει νά κοινωνήσω.Τού
είπα ότι δέν διάβασα τήν θεία Μετάληψη.Μού είπε
ωά κάνω ύπακοή,νά κοινωνήσω καί νά διαβάσω με-
τά τήν θεία Μετάληψη.

>>"Νάναι ευλογημένο",είπα, καί πήγα κοινώνη-
σα.Έ,τί χαρά ένιωσα,τί χαρά!Λέω,"βρέ πειρ-
σμέ,δικό σου ήταν αύτό γιά νά μέ βάλης νά πώ κά
τι  γιά τόν Γέροντα νά ψυχρανθώ,ούτε νά κοινωνή-
σω καί νά στενοχωρέσω καί τόν Γέροντα".Άλλά
δάγκωσα τήν γλώσσα μου νά μήν πώ τίποτε.
"Έγώ φταίω",είπα,"δέν φταίει ό Γέροντας">>.

 http://tokandylaki.blogspot.ca/2012/09/blog-post_8.html

Life in the world is like a manuscript..

Saint Isaac the Syrian (Excerpt from Homily 62)

 



Life in the world is like a manuscript of writings that is still in
rough draft.When a man wishes or desires to do so,he can add

something or subtract from it,and make changes in the writings.
But the life in the world to come is like documents written on clean
scrolls and sealed with the royal seal, where no additions or deletion is possible.
Therefore,so long as we are found in the midst of change,let us
pay heed to ourselves;and while we have power over the manuscript of our life,which we have written by our own hand,let us strive earnestly to add to it by leading a good manner of life,and let us erase from it the  failings of our former life.

We have power to erase our depts from it as long as we are here.And God will take into account every change we make
in it,so that we may be deemed worthy of eternal life before we go before the King and He sets His seal upon it.
For so long as we are in this world,God does not affix His seal either to what is good or to what is evil,even up to the moment of our departure when the service of our fatherland is completed and we set out upon our journey.
And as the blessed Mar Ephraim says,we should make our soul
like a ready ship that knows not when a wind will come upon it,or
like an army that knows not when the trumpet of battle will sound,or like a tenant who knows not when the master of the house will give order to depart,And if,he says,merchants are so well prepared for the sake of a little gain,though they will perhaps soon return from their voyage,how much more should we make ourselves ready,and prepare ourselves in advance,before the coming of that decisive day, that bridge and door into the new age 

May Christ,the mediator of our life,grant us to arrive at that decisive judgement in full preparation, He that hath glory,worship,and thanksgiving unto the ages.
Amen.
http://tokandylaki.blogspot.ca/2012/09/life-in-world-is-like-manuscript.html 

Elder Paisios on Self-Reproach,Not Despair

 -Elder,I do not see my faults,and my heart is like a rock.

 -Sometimes God guards us from seeing our faults and allows our heart to be like a rock in order to prevent the devil plunging us into despair.A person must consider his sinfulness with discernment.Repentance that involves anxiety and despair is not from God:the little devil has put his tail in the mix.One must be very careful,because the devil can catch him while in repentance and then hurl him into grief and disappointment,in order to break him mentally and physically,rendering him useless.

You see,the devil brings about the other debilitating contrition,full of anxiety,in order to break his spirit.

For example,the devil will make someone think, "You are so very sinful,you will not be saved."He pretends to be concerned about someone's soul,but he only creates anxiety and despair!But i won't allow the devil to do as  he wishes.When the devil tries to convince you by saying,"You're a sinner",you should tell him,'What's it to you? 

I'll admit I'm a sinner when I want to,not when you want me to."

 
Taken from Elder Paisios of Mount Athos,
Spiritual Counsels Vol-3 "Spiritual Struggle"

Η ελεημοσύνη του Θεού είναι αντίθετη με τη δικαιοκρισία

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

 Η ελεημοσύνη και η δικαιοκρισία (δίκαιη κρίση), όταν συνυπάρχουν μέσα στην ίδια την ψυχή, μοιάζουν με τον άνθρωπο που, μέσα στον ίδιο ναό, προσκυνεί το Θεό και τα είδωλα.
 Η ελεημοσύνη είναι αντίθετη με τη δικαιοκρισία. Η δικαιοκρισία μετράει και αποδίδει ακριβώς τα ίσα. Γιατί στον καθένα δίνει ό,τι του αξίζει και δε γέρνει προς το ένα μέρος ούτε προσωποληπτεί κατά την ανταπόδοση του δικαίου.

Η ελεημοσύνη όμως είναι λύπη της ψυχής για τον ανήμπορο. Η ελεημοσύνη κινείται από τη θεία χάρη και ξεστρατίζει για να βοηθήσει όλους με συμπάθεια, και στον άξιο τιμωρίας δεν ανταποδίδει το κακό, και τον άξιο του καλού επαίνου τον φορτώνει με αγαθά.
 Όπως το ξερό χορτάρι και η φωτιά δεν μπορούν να βρεθούν μαζί στον ίδιο χώρο, έτσι δεν μπορούν να συνευρίσκονται στην ίδια ψυχή η δικαιοκρισία και η ελεημοσύνη. 
Και όπως δεν μπορούν να ισοζυγιαστούν στους δίσκους της ζυγαριάς ένας κόκκος άμμου από τη μια, και το πολύ βαρύ χρυσάφι από την άλλη, έτσι και η δικαιοκρισία του Θεού δεν μπορεί να εξομοιωθεί στο βάρος και να ισοζυγιαστεί με την ελεημοσύνη του.
 Και όπως μια χουφτιά άμμου, που πέφτει σε μεγάλη θάλασσα, χάνεται, έτσι και τα αμαρτήματα οποιουδήποτε ανθρώπου δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στη φιλάνθρωπη πρόνοια και στην ευσπλαχνία του Θεού. Και όπως δεν μπορεί να φράξει κανείς μια πηγή με πολύ νερό με μια χούφτα χώμα, έτσι δεν μπορεί να νικηθεί η ελεημοσύνη του Θεού από την κακία των κτισμάτων του.
 Όπως δεν είναι δυνατό να εμποδίσουμε τη φλόγα της φωτιάς να ανεβεί προς τα επάνω, έτσι δεν μπορούν να εμποδισθούν οι προσευχές των ελεημόνων να ανεβούν στον ουρανό. 
http://tokandylaki.blogspot.ca/2012/09/blog-post_7.html